Jak przebiegała rehabilitacja mistrza świata w boksie

0
436

Łukasz Radosz osiągnął kolejny wielki sukces. Na niedawno zakończonych Mistrzostwach Świata w Boksie Tajskim IFMA w Meksyku zdobył złoty medal. Sukces Radosza jest tym większy, że w ubiegłym roku walczył ze skutkami groźnej kontuzji, która wyłączyła go z treningów – złamaniem kości strzałkowej i zerwaniem więzadła trójgraniastego. Po operacji zawodnik przechodził żmudną rehabilitację.

– Przed tegorocznymi mistrzostwami interwencje fizjoterapeutyczne ograniczały się do profilaktyki, chociażby poprzez niwelowanie powstałych przeciążeń. W gabinecie przeprowadziłam też funkcjonalną kontrolę i ocenę stanu zoperowanego stawu skokowego – mówi Sonia Jóźwiak, fizjoterapeutka sportowa, zajmująca się członkami kadry narodowej boksu tajskiego, w tym także Radoszem.

Stracił podparcie

Fizjoterapeutka zajmowała się nowym mistrzem świata w trudnym dla niego okresie – po ubiegłorocznych mistrzostwach w Mińsku, gdzie nabawił się wspomnianej kontuzji. Uraz Łukasza powstał w tzw. mechanizmie inwersyjnym: sportowiec w trakcie pojedynku wyprowadzał okrężną technikę nożną lewą kończyną dolną. W momencie kopnięcia i uzyskania bezpośredniego kontaktu z przeciwnikiem bokser stracił podparcie na kończynie podporowej (prawej kończynie dolnej). W fazie lotu, chcąc uchronić się przed upadkiem, Radosz podjął próbę oparcia ciężaru ciała na lewej nodze, którą cofał po wyprowadzeniu kopnięcia.

Przez pierwsze dwa tygodnie po operacji sportowiec stosował się do zaleceń zespołu medycznego oraz wykonywał wyuczone ćwiczenia w domu. Po upływie 14 dni rehabilitacja prowadzona była już w gabinecie fizjoterapeutycznym, z częstotliwością 2-3 wizyt tygodniowo, w siłowni oraz w miejscu zamieszkania, gdzie pacjent samodzielnie ćwiczył według stosownych zaleceń. Celem było odzyskanie pełnej sprawności przez zawodnika oraz umożliwienie mu startu w najważniejszej imprezie sportowej ubiegłego roku – The World Games 2017, rozpoczynającej się 20 lipca, czyli zaledwie dwa miesiące po zabiegu.

Zimne okłady i proste ćwiczenia

– W pierwszych dobach po operacji zalecono Łukaszowi stosowanie zimnych okładów w okolicy stawu skokowego, elewację kończyny z jednoczesnym naprzemiennym wykonywaniem zgięcia grzbietowego i podeszwowego stopy oraz przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych – wspomina Sonia Jóźwiak. Pacjent wykonywał także ćwiczenia czynne i izometryczne dla stawu biodrowego, kolanowego i skokowego górnego. Bazowały one na bezbolesnych ruchach rotacji zewnętrznej, wyprostu, zgięcia, odwodzenia i przywodzenia w stawie biodrowym oraz wyprostu i zgięcia w stawach kolanowym i skokowym górnym z wykorzystaniem masy własnego ciała.

Kolejne etapy rehabilitacji:

  • W szóstym dniu rehabilitacji Łukasz rozpoczął ćwiczenia z oporem taśmy elastycznej, bazujących na wzorcach wypracowanych w poprzednich dniach, ze szczególnym uwzględnieniem zgięcia podeszwowego stopy. Od drugiego tygodnia pacjent dodatkowo wykonywał ćwiczenia ukierunkowane na poprawę jakości propriocepcji.
  • Terapię manualną rozpoczęto od drenażu limfatycznego lewej kończyny dolnej, masażu tkanek miękkich stopy i podudzia oraz mobilizacji blizn. Efektem była stopniowa normalizacja napięcia struktur, zmniejszenie restrykcji w okolicach blizn, zwiększenie zakresu ruchomości stawu skokowego. Poza pracą manualną prowadzoną w gabinecie fizjoterapeuty pacjent wykonywał ćwiczenia oporowe.
  • Czwarty tydzień był okresem intensywniejszej reedukacji chodu, treningu czucia głębokiego oraz ćwiczeń ukierunkowanych na progresję siły i zakresu ruchomości. Terapia manualna skupiała się na uelastycznieniu blizn – poprzez techniki takie jak mobilizacje tkanek miękkich i masaż poprzeczny, oraz zwiększeniu zakresu ruchomości w stawie skokowym w wyniku niwelowania obrzęku.
  • Począwszy od piątego tygodnia zawodnik rozpoczął treningi specjalistyczne muay thai o niepełnej intensywności i objętości. Podczas sesji treningowych z fizjoterapeutą, bokser wykonywał dynamiczne ćwiczenia propriocepji, ćwiczenia siłowe o wyższej niż dotychczas intensywności oraz pełny trening aerobowy z asekuracją w postaci ortezy.
  • Po upływie sześciu tygodni proces rehabilitacji został zakończony. Decyzję o tym podjęto na podstawie ponownie przeprowadzonego testu FMS, w którym pacjent uzyskał 18 punktów.

Motoryka, dieta i regeneracja

Sonia Jóźwiak, fizjoterapeutka sportowa:

– Łukasz po ubiegłorocznej kontuzji zdołał wywalczyć po kilku tygodniach srebrny medal Igrzysk Nieolimpijskich The World Games. To prawdziwy wyczyn. Teraz sięgnął po mistrzostwo świata muay thai. Tym razem proces przedstartowy poszerzyliśmy o systematyczne przygotowanie motoryczne, dietetyczne oraz odnowę biologiczną. Dzięki temu możliwe było poprawienie sprawności ogólnej oraz jakości wzorców ruchowych, i zminimalizowanie ryzyka urazu. Pomoc dietetyczna zapewniła bezpieczny proces uzyskania pożądanej masy ciała, bez uszczerbku na zdrowiu i potencjale regeneracyjnym.

Zobacz także: www.fizjoterapeutasportowy.pl

Rehabilitacja Łukasza Radosza – wybrane ćwiczenia:

Kontuzja – złamanie kości strzałkowej i zerwania więzadła trójgraniastego lewej kończyny dolnej. Pokazane ćwiczenia można stosować także w innych przypadkach, chociażby w rehabilitacji po rekonstrukcji więzadeł stawu kolanowego, skręceniu stawu skokowego, uszkodzeniu łąkotki.

Pacjent siedzi na krawędzi stołu terapeutycznego. Kończyna operowana spoczywa na poduszce sensomotorycznej. Zadaniem ćwiczącego jest utrzymanie neutralnej pozycji tułowia oraz kończyny dolnej wraz z jednoczesnym częściowym obciążaniem kończyny (o ile nie ma ku temu przeciwwskazań). Wzrok pacjent kieruje przed siebie lub w lustro (co stanowi feedback). Ćwiczenie to umożliwia stymulowanie propriocepcji przy częściowym odciążeniu operowanej kończyny.

 

W przedstawionym ćwiczeniu wykorzystane zostały poduszki sensomotoryczne.

Pacjent stoi jednonóż, krzyżując kończyny górne za plecami. Pozostaje w tej pozycji przez trzy sekundy, a następnie drugą kończynę dolną ustawia na kolejnej poduszce sensomotorycznej tak, żeby przyjąć pozycję walki. Następnie ćwiczący wykonuje okrężne uderzenie łokciem i kontynuuje ćwiczenie, poruszając się w przód. Należy zwrócić uwagę, aby pozycje pacjenta były stabilne, ruch kontrolowany, a techniki sportowe poprawnie wykonane. Ćwiczenie łączy trening stabilizacji i techniki sportowej.

Zobacz także:

Masaż i stretching to dobra regeneracja

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wpisz komentarz
Wpisz swoje imię